1. آیات و روایاتی که برای همه یا برخی از گیاهان مثمر تقدس قائل شده است.

روایاتی با این مضمون که گیاهان دارای میوه شیرین ولایت را پذیرفته اند و گیاهانی که میوه تلخ دارند ولایت را قبول نکرده اند.

2. آیات و روایاتی که درختان بهشت را درختان میوه دار و خوراکی معرفی کرده و درختان جهنم را درختانی با میوه های تلخ و سوزنده معرفی کرده است.

3. روایاتی که امر به باغبانی و زراعت فرموده است.

4. روایاتی که عملا انبیاء و ائمه اطهار صلوات الله علیهم اجمعین اقدام به باغبانی و زراعت کرده اند.

5. روایاتی که برخی ائمه درختان نیمه مثمر را قطع و بجای آن مثلا انگور غرس کرده اند.

6. روایاتی با مضمون انس مردم به درختان مثمر بخاطر وجود ملائکه و وجود ملائکه اطراف درختان مثمر.

7. آیات و روایاتی دال بر زیبایی درختان و گیاهان مثمر

8. آیات و روایاتی که تامل به زمین و زنده شدن آن و رویش خوراکی را از نشانه های خالق دانسته و امر به تامل و نظاره کرده.

9. آیات و روایاتی که صریحا امر به نظاره درختان مثمر در هنگام ثمر دهی دارد.

10. آیات و روایاتی در تنوع مثمر ها.

11. روایاتی با مضمون تمثیل افراد خوب به گیاهان و درختان مثمر و غیر آنها به درختان غیر مثمر.



چه گیاهانی بین موجودات زنده و خلقت بی جان واسطه هستند؟



در پارکها ، فضاهای سبز ، حاشیه خیابانها ، فضاهای سبز اماکن دولتی و نیمه دولتی و خصوصی تنها گیاهان و درختانی با این ویژگی ها کاشت می شود

1- اکثریت قریب به اتفاق فایده اقتصادی ندارند میوه برگ دانه و ریشه و... خوراکی ندارند. اگر نوع خوراکی باشند با ژنتیک بی ثمر شده اند.

هیچکدام معطر نیستند بلکه اغلب بدبو هستند.

به عنوان پوشاک قابل استفاده نیستند.

دارویی نیستند.

چوب گرانقیمتی ندارند.

بلکه اکثریت قریب به اتفاق پرخرج هستند.



2- اکثریت قریب به اتفاق وارداتی و غیر بومی هستند.



3- اکثریت قریب به اتفاق جزو سمی ترین گیاهان هستند.

4- اکثریت قریب به اتفاق شاخص آلودگی و کم طاقت مقابل آلودگی شهرها هستند و بسیار از مثمر ها کمتر اکسیژن زایی دارند چه بخاطر خزان زودرس و چه بخاطر نداشتن میوه جالب است حتی برخی نیاز به اکسیژن دارند.

5- اکثریت قریب به اتفاق بیماری زا و حساسیت زا هستند. برای سلامتی ضرر دارند.

6- نه تنها در تمیزی هوای شهر ها بشتر از مثمر ها نقش ندارند که خود عامل آلودگی هوا و تولید گازهای خطرناک هستند و به مانند خودروها هوا را آلوده می کنند.



7- اکثریت قریب به اتفاق نابود کننده حاصلخیزی خاک هستند.

8- باعث آتش سوزی جنگلها می شوند.



9- اکثریت قریب به اتفاق درختان خطر سقوط و مرگ دارند.



10- اکثریت قریب به اتفاق بوسیله برگ و پوست آلوده کننده خاک ، هوا و زمین هستند.

11- اکثریت قریب به اتفاق یکنواخت هستند از جهت گونه ها دارای تنوع کمتر و تنوع آنها کمتر می شود هر گونه نیز یکنواخت و دارای تنوع فصلی کمتری هستند.

12- زنبور عسل و پرندگان زیبا و پروانگان که خود عامل زیبایی هستند در اطراف آنها دیده نمی شوند.

13- تداعی کننده تغییر فصول سال نیستند که از مهمترین عوامل زیبایی و اعجاز خلقت هستند

14- عطر شکوفه عطر میوه عطر برگ عطر دانه و ... ندارند بلکه بدبو هستند.







الْعِلَلُ، عَنْ حَمْزَةَ بْنِ مُحَمَّدٍ الْعَلَوِيِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ الْهَمْدَانِيِّ عَنِ الْمُنْذِرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ جَعْفَرٍ عَنِ الرِّضَا عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ ع أَنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ ع أَخَذَ بِطِّيخَةً لِيَأْكُلَهَا فَوَجَدَهَا مُرَّةً فَرَمَى بِهَا وَ قَالَ بُعْداً وَ سُحْقاً فَقِيلَ لَهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَا هَذِهِ الْبِطِّيخَةُ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِنَّ اللَّهَ أَخَذَ عَقْدَ مَوَدَّتِنَا عَلَى كُلِّ حَيَوَانٍ وَ نَبْتٍ فَمَا قَبِلَ الْمِيثَاقَ كَانَ عَذْباً طَيِّباً وَ مَا لَمْ يَقْبَلِ الْمِيثَاقَ كَانَ مِلْحاً زُعَاقاً «4»

(7) 16- در علل (2/ 148) بسندش تا اينكه امير المؤمنين عليه السّلام يك خربزه گرفت تا بخورد و يافتش كه تلخ است و دورش انداخت و فرمود: دور و نابود باد باو گفته شد يا امير المؤمنين اين خربزه چه بود؟ پاسخداد كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود: خدا پيمان دوستى ما را از هر جاندار و گياه گرفته و هر كدام پيمان را پذيرفتند شيرين و گوارايند و آنچه نپذيرفتند شور و بدمزه‏اند.

وَ مِنْهُ، عَنْ أَبِيهِ عَنْ وَهْبِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ ع قَالَ ذُكِرَ الْبُقُولُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ص فَقَالَ سَنَامُ الْبُقُولِ وَ رَأْسُهَا الْكُرَّاثُ وَ فَضْلُهُ عَلَى الْبُقُولِ كَفَضْلِ الْخُبْزِ عَلَى سَائِرِ الْأَشْيَاءِ وَ فِيهِ بَرَكَةٌ وَ هِيَ بَقْلَتِي وَ بَقْلَةُ الْأَنْبِيَاءِ قَبْلِي وَ أَنَا أُحِبُّهُ وَ آكُلُهُ وَ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى نَبَاتِهِ فِي الْجَنَّةِ تَبْرُقُ وَرَقُهُ خُضْرَةً وَ حُسْناً «4»

و از همان (..) بسندش مضمون خبر 15 را آورده و بدان افزوده كه تره بركت دارد و آن سبزى من و پيغمبران پيش از منست و من دوستش دارم و ميخورمش و گويا مينگرم در روئيدنش در بهشت كه برگش ميدرخشد سبز و زيبا. (

1) 6- در «دعوات راوندى»: از مفضل بن عمر كه چاشت نزد امام صادق عليه السّلام رفتم و بر سر خوان بود و بمن فرمود: اى مفضّل سر چاشت بيا گفتم: اى آقايم من چاشت خوردم، فرمود: واى بر تو اين برنج است، گفتم اى آقايم چاشت خوردم فرمود: بيا تا برات حديثى باز گويم و نزديكش شدم و نشستم و فرمود: پدرم از پدرانش از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم بمن باز گفتند كه: نخست دانه كه اعتراف كرده براى خدا بيگانگى و براى من به پيغمبرى و براى برادرم على بجانشينى و براى امت يگانه‏پرستم ببهشت رفتن برنج است وانگه فرمود: بيشتر بخور تا بيشتر دانشت آموزم، و بيشتر خوردم و باز حديث از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم آورد: كه اگر برنج مرد بود بردبار بود، باز فرمود: بخوردن فزاتا به دانشت فزايم، و بخوردن فزودم و فرمود پدرم از پدرانش عليهم السّلام بمن باز گفت كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود: برنج گرسنه را سير كند و خوراك را بر سير گوارا سازد فرمود: دوستر خوراك نزد رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله شور با بود.

6 دَعَوَاتُ الرَّاوَنْدِيِّ، عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى الصَّادِقِ ع بِالْغَدَاةِ وَ هُوَ عَلَى الْمَائِدَةِ فَقَالَ تَعَالَ يَا مُفَضَّلُ إِلَى الْغَدَاءِ فَقُلْتُ يَا سَيِّدِي قَدْ تَغَدَّيْتُ قَالَ وَيْحَكَ فَإِنَّهُ أَرُزٌّ فَقُلْتُ يَا سَيِّدِي قَدْ فَعَلْتُ فَقَالَ تَعَالَ حَتَّى أَرْوِيَ لَكَ حَدِيثاً فَدَنَوْتُ مِنْهُ فَجَلَسْتُ فَقَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ آبَائِهِ ع عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ص قَالَ أَوَّلُ حَبَّةٍ أَقَرَّتْ لِلَّهِ‏

بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏63، ص: 262

بِالْوَحْدَانِيَّةِ وَ لِي بِالنُّبُوَّةِ وَ لِأَخِي عَلِيٍّ بِالْوَصِيَّةِ وَ لِأُمَّتِيَ الْمُوَحِّدِينَ بِالْجَنَّةِ الْأَرُزُّ ثُمَّ قَالَ ازْدَدْ أَكْلًا حَتَّى أَزِيدَكَ عِلْماً فَازْدَدْتُ أَكْلًا فَقَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ آبَائِهِ عَنِ النَّبِيِّ ص قَالَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ فَفِيهِ دَاءٌ وَ شِفَاءٌ إِلَّا الْأَرُزَّ فَإِنَّهُ شِفَاءٌ لَا دَاءَ فِيهِ ثُمَّ قَالَ ازْدَدْ أَكْلًا حَتَّى أَزِيدَكَ عِلْماً فَازْدَدْتُ أَكْلًا فَقَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ آبَائِهِ عَنِ النَّبِيِّ ص أَنَّهُ قَالَ لَوْ كَانَ الْأَرُزُّ رَجُلًا لَكَانَ حَلِيماً ثُمَّ قَالَ ازْدَدْ أَكْلًا حَتَّى أَزِيدَكَ عِلْماً فَازْدَدْتُ أَكْلًا فَقَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ آبَائِهِ عَنِ النَّبِيِّ ص أَنَّهُ قَالَ إِنَّ الْأَرُزَّ يُشْبِعُ الْجَائِعَ وَ يُمْرِئُ الشَّبْعَانَ وَ قَالَ كَانَ أَحَبُّ الطَّعَامِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ص النَّارْبَاجَةَ

12- ب، [قرب الإسناد] ابْنُ عِيسَى عَنِ الْبَزَنْطِيِّ قَالَ سَأَلْتُ الرِّضَا ع عَنْ قَطْعِ السِّدْرِ

بحارالانوار، ج‏100، ص 66

فَقَالَ سَأَلَنِي رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِكَ عَنْهُ وَ كَتَبْتُ إِلَيْهِ أَنَّ أَبَا الْحَسَنِ قَطَعَ سِدْرَةً وَ غَرَسَ مَكَانَهُ عِنَباً

20- مَجَالِسُ الشَّيْخِ، مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ شَاذَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي الْقَاسِمِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْقَاشَانِيِّ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْمَدَائِنِيِّ عَنْ سُلَيْمَانَ الْجَعْفَرِيِّ عَنِ الرِّضَا ع عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ ع قَالَ كَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ع يَقُولُ مَا أَزْرَعُ الزَّرْعَ لِطَلَبِ الْفَضْلِ فِيهِ وَ مَا أَزْرَعُهُ إِلَّا لِيَتَنَاوَلَهُ الْفَقِيرُ وَ ذُو الْحَاجَةِ وَ لِيَتَنَاوَلَ مِنْهُ الْقُنْبُرَةُ خَاصَّةً مِنَ الطَّيْرِ

(حديث 84)

العالم بلا عمل كالشّجر بلا ثمر.

پيامبر (ص) ترجمه: (2) عالم بى‏عمل درخت بى‏ثمر است.

ٌ

وَ عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ الْيَمَانِ رَفَعَهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ص‏ ُ وَ عَالِمٌ لَا وَرَعَ لَهُ كَشَجَرَةٍ لَا ثَمَرَةَ لَهَا

(1) 55- ابراهيم بن عبيد اللَّه بن العلاء از طريق پدر خود از امام صادق عليه السّلام روايت مى‏كند كه فرمود: «أمير المؤمنين عليه السّلام از چيزهائى سخن گفت كه پس از آن حضرت تا قيام قائم روى خواهد داد، پس حسين عليه السّلام عرض كرد:

يا امير المؤمنين خداوند چه زمانى زمين را از وجود ستمكاران پاك خواهد كرد؟ امير المؤمنين عليه السّلام فرمود: خداوند زمين را از ستمگران پاك نخواهد كرد تا آنكه خون محترمى ريخته شود- سپس جريان كار بني اميّه و بني عبّاس را طىّ حديث مفصّلى بيان فرمود- سپس فرمود: هنگامى كه قيام‏كننده در خراسان قيام كند و بر سرزمين كوفان و ملتان مسلّط شود و از جزيره بني كاوان بگذرد و قائمى از ما در گيلان بر پا خيزد و آبر و ديلمان‏] او را اجابت كنند و پرچمهاى تركان كه در گوشه و كنار پراكنده است. براى فرزندان من ظاهر گردد و آنان در اين گيرودارها (يا اندكى) به سر برند، هنگامى كه بصره ويران گردد، و امير اميران در مصر قيام كند- پس آن حضرت حكايت درازى را نقل فرمود- سپس فرمود: هنگامى كه هزاران هزار نفر آماده شوند و صفها آرايش يابد، و گوسفند نر كشته شود آنجاست كه آخرين به پا خيزد، و فتنه‏انگيز آشوب به پا كند، و كافر نابود گردد، سپس قائمى كه در آرزويش هستند قيام كند كه امام‏

غيبت نعمانى-ترجمه غفارى، ص: 386

ناشناخته است، (1) داراى شرف و فضيلت است و او از فرزندان تو است اى حسين كه هيچ فرزندى چون او نيست، ميان دو ركن آشكار گردد، در دو جامه پوسيده و كهنه بر جنّ و انس پيروز شود و در زمين جايى را بدون كشت و زرع (بيهوده و عاطل و بى‏ثمر) رها نكند،

برای تشکر از مطلب بروی تشکر کلیک کنید..

« صفحه اصلي|مطلب بعدي »